ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΕΥΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ...!!!!

Dr Nicolas Kaloy-Καλογερόπουλος ( Ph.D. University of Geneva )

President, THE EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA

 

ΕΣΤΑΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΕΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

 

ΠΡΟΣ: ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ   (ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ, ΑΦΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ)

 

Η ΕΛΛΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1953 ΜΕΧΡΙ ΤΟ 1973:

ΕΤΗΣΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΠ 7-8% (ΔΕΥΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ)
ΕΤΗΣΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ 10% (ΜΕ ΑΙΧΜΕΣ 15 ΚΑΙ 25%)
ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΚΑΤΩ ΤΟ 25% ΤΟΥ ΑΕΠ
ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 20ΕΤΙΑ 4,5%
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΠΡΩΤΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΙΛΑΓΕ ΓΙΑ ΤΟ «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΘΑΥΜΑ»

 

ΚΑΙ ΤΟΤΕ,

ΚΑΙ ΤΟΤΕ, ΤΟ 1975 ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ Ο «ΕΘΝΑΡΧΗΣ»
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΙΩΚΕΙ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΓΡΑΦΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 106 ΠΑΡ, 3 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΣΚΙΑΧΤΡΟ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ Η ΞΕΝΟ ΕΠΕΝΔΥΤΗ.
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΑΕΠ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ 3,5%
ΚΑΙ ΤΟΤΕ, ΑΥΤΟΣΤΙΓΜΕΙ, ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ 10% ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΤΟ 0,6% (ΜΗΔΕΝ ΕΞΙ%)
ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ 18%

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟ 1981

ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ Ο ...ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟΣ «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ» ΠΟΥ ΕΣΤΑΛΗ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΗΠΑ (προκαλούσε φόβο για την λογική του Ανατολικού Μοντέλου Η ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ)

ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΡΙΕΤΑΙ ΤΟ «ΜΕΓΑΛΟ ΝΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΞΕΝΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ»
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΛΕΙΝΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΑΕΠ, ΑΠΟ 10 ΚΑΙ 3,5% ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ 1,5% (ΕΝΑΜΙΣΙ %)
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΟΙ ΙΔIΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΚΟΚΚΑΛΩΝΟΥΝ ΣΤΟ 0,6%
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ ΜΕΤΑΞΥ 1981 ΚΑΙ 1990 ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ 100% ΤΟΥ ΑΕΠ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ «ΕΒΓΑΛΕ Η ΝΔ ΜΙΑ ΤΑΜΠΕΛΛΑ, ΞΕΝΟΙ ΠΡΟΣΕΛΘΕΤΕ»
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ «ΤΣΟΒΟΛΑ, ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ» ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ ΣΚΟΡΠΙΩΝΤΑΙ ΓΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΛΕΕΙ Ο «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ»: « Η Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ Η ΤΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΘΑ ΦΑΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»
ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΥΣ

ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΗΞΕΡΕ ΟΤΙ ΠΟΥΛΑΓΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΖΕΙ ΨΗΦΟΥΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΝ ΨΗΦΙΖΑΝ ΚΑΙ ΘΥΛΑΚΩΝΑΝ ΤΑ ΔΑΝΕΙΚΑ
ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΜΟΙΡΑΙΑ, ΤΟ «ΤΣΟΒΟΛΑ, ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ» ΦΤΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΙΚΑ ΣΤΟ «ΕΛΛΑΔΑ, ΔΩΣΤΑ ΟΛΑ»
ΚΑΙ ΜΕΤΑ, ΑΦΟΥ ΔΙΩΞΑΤΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ, ΖΗΤΑΤΕ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ ΑΠΟ ΠΟΥ ;;;; AΠO THN ...TOΥΡΚΙΑ !!! ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΝΑ ΓΕΜΙΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΟΥΝ 6 ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΤΑ ΦΑΜΙΛΙΑ
ΕΝΩ ΟΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΓΙΑ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΤΕΚΝΟΓΟΝΙΑ
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΕ ΔΕΚΑ-ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ.

ΔΙΟΤΙ Ο ΤΡΙΤΟΣ ΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΟΠΙΝ ΕΠΙΤΑΓΗΣ ΔΙΑΛΑΛΕΙ ΟΤΙ«ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ... ΔΙΚΑΙΩΜΑ»!

ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΣΘΟΦΟΡΙΚΟΥ ΣΑΣ ΣΤΡΑΤΟΥ ΤΩΝ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ ΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΛΜΑΤΕ ΝΑ ΒΓΗΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

 

ΑΛΛΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΗΠΩΣ ΞΥΠΝΗΣΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ ΣΑΣ
ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕΤΕ
ΥΠΑΡΧΕΙ
ΚΑΙ ΛΕΓΕΤΑΙ

ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΑΡ'ΟΛΟ ΠΟΥ Ο ΤΑΓΟΣ ΣΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ,

 

Ο ΣΗΜΙΤΗΣ.

ΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ:

 

«Η πολιτική μας είναι να ενισχύσουμε με κάθε μέσο την αδιαφορία απέναντι σε εξελίξεις με ιδεολογικό περιεχόμενο μια χωρίς απήχηση ελληνική χριστιανική παράδοση.

ΝΑ ΕΜΠOΔΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ....»

 

ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟN ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΣΑΣ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ !!!

 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΕΥΗ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

Dr Nicolas Kaloy-Καλογερόπουλος (Ph.D. University of Geneva)

President, THE EUROPEAN LEAGUE OF GENEVA

Daisy...

Οικογενειακη φωτογραφια...

ΠΥΡΙΝΟΣ ΛΟΓΙΟΣ: ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙΣ ΚΕΦΑΛΙ

ΠΥΡΙΝΟΣ ΛΟΓΙΟΣ: ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙΣ ΚΕΦΑΛΙ: ΦΩΝΑΞΕ! ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ, ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΑΣ! Κανένας από αυτούς που σου επιβάλλουν την μιζέρια που ζεις δεν είναι άξιος και ΔΕΝ ...

Sprechen sie Deutsch?

ΚΑΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ......

   

E... άει στο διάβολο.....

“Στην προκυμαία της Σμύρνης”

Για να μη γίνει ανάμνηση η μνήμη .Έρνεστ Χέμινγουέι: “Στην προκυμαία της Σμύρνης”
΄
Η Μικρασιατική Καταστροφή όπως την έζησε και την κατέγραψε ο μεγάλος Νομπελίστας

«Το χειρότερο, είπε, ήταν οι γυναίκες με τα νεκρά παιδιά. Δε μπορούσαμε να τις πείσουμε να μας δώσουν τα πεθαμένα παιδιά τους. Είχαν τα παιδιά τους, νεκρά ακόμα και έξι μέρες, αλλά δεν τα εγκατέλειπαν. Δε μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Τελικά έπρεπε να τους τα πάρουμε με τη βία.»     (Από τη συλλογή διηγημάτων του με το γενικό τίτλο «Στην προκυμαία της Σμύρνης»).

            Με τα παραπάνω λόγια κάποιος ήρωας του Χεμινγουέι, αξιωματούχος πολεμικού πλοίου των ΗΠΑ αγκυροβολημένου στη Σμύρνη, περιγράφει τη μεγάλη καταστροφή. Το απόσπασμα είναι από το πρώτο λογοτεχνικό κείμενο που εξέδωσε ο αμερικανός συγγραφέας το 1925, μόλις 26 χρονών τότε, και με το οποίο άρχισε να αποκτά παγκόσμια φήμη. Πρόκειται για τη συλλογή διηγημάτων του «Στην εποχή μας» (In Our Times), όπου το πρώτο του διήγημα, ουσιαστικά ο πρόλογος του βιβλίου, έχει τον τίτλο «Στην προκυμαία της Σμύρνης».

            Όσο κι αν μιλάμε για διήγημα, ο συγγραφέας δεν γράφει από απλή φαντασία. Μόλις πριν τρία χρόνια ως πολεμικός ανταποκριτής της καναδικής εφημερίδας “Toronto Star” ο Χεμινγουέι είχε βρεθεί ως αυτόπτης μάρτυς στον τόπο της καταστροφής και την είχε περιγράψει σε μια σειρά άρθρων του, που εκδόθηκαν το 1985 σε βιβλίο με τον τίτλο: «Dateline: Toronto”.
           Ως ανταποκριτής αυτής της εφημερίδας είχε ταξιδέψει από το Παρίσι στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλα μέρη της Τουρκίας στέλνοντας κατά την πορεία του τα άρθρα του στην καναδική εφημερίδα.         

  Στην έκδοση της 20ής Οκτωβρίου 1922 γράφει:          «Ο άντρας σκεπάζει με μια κουβέρτα την ετοιμόγεννη γυναίκα του πάνω στον αραμπά για την προφυλάξει από τη βροχή. Εκείνη είναι το μόνο πρόσωπο που βγάζει κάποιους ήχους [από τους πόνους της γέννας]. Η μικρή κόρη τους την κοιτάζει με τρόμο και βάζει τα κλάματα. Και η πομπή προχωρά… Δεν ξέρω πόσο χρόνο θα πάρει αυτό το γράμμα να φτάσει στο Τορόντο, αλλά όταν εσείς οι αναγνώστες της Σταρ το διαβάσετε να είστε σίγουροι ότι η ίδια τρομακτική, βάναυση πορεία ενός λαού που ξεριζώθηκε από τον τόπο του θα συνεχίζει να τρεκλίζει στον ατέλειωτο λασπωμένο δρόμο προς τη Μακεδονία».

          Τα λόγια αυτά δεν είναι γραμμένα από κάποιον που πρώτη φορά αντικρίζει τη φρίκη του πολέμου. Ο νεαρός Χεμινγουέι είχε ζητήσει να καταταγεί ως εθελοντής στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά δεν έγινε δεκτός λόγω της κακής όρασής του. Αυτό δεν τον εμπόδισε να γίνει εθελοντής νοσοκόμος, να τραυματιστεί σοβαρά δυο φορές στην Αυστρία και τελικά να αποσυρθεί αφού τιμήθηκε με το βραβείο ανδρείας. Κι αυτά πριν να βρεθεί στην Τουρκία ως πολεμικός ανταποκριτής της Toronto Star, μόλις 23 χρονών.
          Μέσα από το λογοτεχνικό του ταλέντο, που φανερώθηκε μέσα στα επόμενα χρόνια, ο συγγραφέας δίνει συγκλονιστικές περιγραφές μιας περιόδου που έχει σημαδέψει την ψυχή του Νεοέλληνα, μ’ όλο που κοντεύει να περάσει σχεδόν ένας αιώνας από τότε.

          Σ’ ένα από τα κείμενα αυτά, στο οποίο αναφερθήκαμε ήδη, «Στην προκυμαία της Σμύρνης», που θεωρείται αριστούργημα γραφής και διδάσκεται, καθώς είδαμε στο Ιντερνέτ, στους φοιτητές αγγλικής φιλολογίας σε πολλά πανεπιστήμια, γράφει:
         «Είχαμε ρητές εντολές να μην επέμβουμε, να μη βοηθήσουμε… Το πλοίο μας είχε τόση δύναμη που θα μπορούσαμε να βομβαρδίσουμε όλη τη Σμύρνη και να σταματήσουμε το μακελειό, αλλά η εντολή ήταν να μην κάνουμε τίποτα… Το παράξενο ήταν, είπε [ο υποτιθέμενος αξιωματούχος του αμερικάνικου πολεμικού που διηγείται την ιστορία], πώς ούρλιαζαν κάθε νύχτα τα μεσάνυχτα. Δεν ξέρω γιατί ούρλιαζαν αυτή την ώρα. Ήμασταν στο λιμάνι κι αυτές στην προκυμαία και τα μεσάνυχτα άρχιζαν να ουρλιάζουν. Στρέφαμε πάνω τους τους προβολείς και κι αυτές τότε σταματούσαν. …».

          Ο Χεμινγουέι ως πολεμικός ανταποκριτής είναι πιο σαφής. Ξέρει ότι 1.250.000 Έλληνες διώχτηκαν από τα σπίτια τους με την ανταλλαγή των πληθυσμών: «Ό,τι και να πει κανείς για το πρόβλημα των προσφύγων στην Ελλάδα δεν πρόκειται να είναι υπερβολή. Ένα φτωχό κράτος με μόλις 4 εκατομμύρια πληθυσμό πρέπει να φροντίσει για άλλο ένα τρίτο των κατοίκων. Και τα σπίτια που άφησαν οι Μουσουλμάνοι που έφυγαν δεν επαρκούν σε τίποτα, χώρια η διαφορά στο επίπεδο κουλτούρας που είχαν συνηθίσει οι Έλληνες στην Κωνσταντινούπολη».

          Σε μια άλλη ανταπόκρισή του στη «Σταρ» γράφει:
        «Βρίσκομαι σε ένα άνετο τρένο, αλλά με τη φρίκη της εκκένωσης της Θράκης όλα μου φαίνονται απίστευτα. Έστειλα τηλεγράφημα στη «Σταρ» από την Αδριανούπολη. Δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Η εκκένωση συνεχίζεται…. Ψιχάλιζε. Στην άκρη του λασπόδρομου έβλεπα την ατέλειωτη πορεία της ανθρωποθάλασσας να κινείται αργά στην Αδριανούπολη και μετά να χωρίζεται σ’ αυτούς που πήγαιναν στη Δυτική Θράκη και τη Μακεδονία. .. Δε μπορούσα να βγάλω από το νου μου τους άμοιρους ανθρώπους που βρίσκονταν στην πομπή γιατί είχα δει τρομερά πράγματα σε μια μόνο μέρα. Η ξενοδόχισσα προσπάθησε να με παρηγορήσει με μια τρομερή τούρκικη παροιμία: «Δε φταίει μόνο το τσεκούρι, φταίει και το δέντρο». (Toronto Star, 14 Νοέμβρη 1922)

          «Η υποχώρηση του ελληνικού στρατού ήταν μια θλιβερή υπόθεση, αλλά δε χρειάζεται να κατηγορούμε γι’ αυτό τον απλό Έλληνα φαντάρο. Ακόμα και όταν γινόταν εκκενώσεις περιοχών οι Έλληνες δρούσαν ως πραγματικοί στρατιώτες. Ο Κεμάλ θα είχε μεγάλο πρόβλημα αν ήταν να τους αντιμετωπίσει στη Θράκη. Ο λοχαγός Wittal του Ινδικού Ιππικού, που βρισκόταν στην Ανατόλια ως παρατηρητής κατά τη διάρκεια του πολέμου των Ελλήνων με τον Κεμάλ, μου είπε: «Οι Έλληνες στρατιώτες ήταν μαχητές πρώτης κατηγορίας. Οι αξιωματικοί τους ήταν άριστοι…. Θα μπορούσαν να έχουν καταλάβει την Άγκυρα και να τελειώσουν τον πόλεμο αν δεν είχαν προδοθεί». Κατά τον Χεμινγουέι η προδοσία αυτή πήγασε και από τους συμμάχους, αλλά και από τον βασιλιά Κωνσταντίνο που αντικατέστησε τους έμπειρους –αλλά βενιζελικούς- αξιωματικούς, με δικούς του «που ποτέ δεν είχαν ακούσει τον κρότο της μάχης».

          Και τελειώνει με μια πρόταση που δεν θα την έγραφε ποτέ ένας απλός δημοσιογράφος, αν δεν είχε μέσα του το ταλέντο του μεγάλου νομπελίστα συγγραφέα: «Όλη μέρα περνούν δίπλα μου, λεροί, εξαντλημένοι, αξύριστοι, ανεμοδαρμένοι στρατιώτες που βαδίζουν στη γκρίζα γυμνή ύπαιθρο της Θράκης. Χωρίς μπάντες, χωρίς [ανθρωπιστικές] οργανώσεις να τους ανακουφίσουν, χωρίς τόπο να ξαποστάσουν, παρά γεμάτοι ψείρες, με βρώμικες κουβέρτες και κουνούπια όλη τη νύχτα. Είναι οι τελευταίοι από αυτό που ήταν κάποτε η δόξα της Ελλάδας. Κι αυτό είναι το τέλος της δεύτερης πολιορκίας της Τροίας» (Toronto Star, 3 Νοεμβρίου 1922).

         Μπορεί ο συγγραφέας να ήταν σκληραγωγημένος και από τη φύση του (πλην των άλλων ήταν και μποξέρ) ή από τη ζωή του ως πολεμικός ανταποκριτής, αλλά δε μπορεί αν μη συγκινηθεί με τόσο πόνο. Χρόνια αργότερα, αφού είχε καλύψει δημοσιογραφικά και τον εμφύλιο πόλεμο στην Ισπανία, μιλώντας μέσα από το στόμα ενός ήρωά του γράφει:
        «Δε θέλω να κοιμηθώ γιατί έχω τη προαίσθηση ότι αν κλείσω τα μάτια μου στο σκοτάδι και αφεθώ στον εαυτό μου, η ψυχή μου θα βγει από το σώμα».

         Σε ένα από τελευταία του άρθρα από την Τουρκία στην Τορόντο Σταρ γράφει:
        «Ποιος θα θρέψει τόσο πληθυσμό; Κανένας δεν το ξέρει και μέσα στα επόμενα χρόνια ο χριστιανικός κόσμος θα ακούει μια σπαρακτική κραυγή που ελπίζω να φτάσει και ως τον Καναδά: «Μην ξεχνάτε τους Έλληνες!».

Σημείωση: Το άρθρο αυτό στηρίχτηκε κυρίως στα βιβλία του Hemingway «Dateline: Toronto”, 1985, “In Our Times”, 1925 και «On the Quai at Smyrna”, 1995. Είναι μια μικρή συμβολή στο θέμα του τι ακριβώς συνέβη στην προκυμαία της Σμύρνης.

                  Οι πιο συντηρητικές πηγές μιλούν για χιλιάδες ή δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, Έλληνες και Αρμένιους, είτε από την πυρκαγιά, είτε από εκτελέσεις. Βλέπε: http://en.wikipedia.org/wiki/Great  Fire of Smyrna “The number of casualties from the fire and accompanying massacres is not precisely known, with estimates of up to 100,000 Greeks and Armenians killed. U.S. historian Norman Naimark gives a figure of 10,000-15,000 dead, while historian Richard Clogg gives a figure of 30,000. Larger estimates include that of John Freely at 50,000 and Rudolf Rummel at 100,000″.

Σχόλιο: Ποιο είναι προτιμητέο; Να αποσιωπούμε τις ωμότητες των άλλων λαών  εις βάρος του δικού μας  για να μην καλλιεργούμε εχθροπάθεια εναντίον τους στις επόμενες γενιές ή να καταγράφουμε και να διδάσκουμε τα γεγονότα όπως έγιναν, ώστε να γνωρίζουν οι νεότεροι την Ιστορία, ανεξάρτητα από τα όποια αισθήματα προκληθούν εις βάρος των άλλων;

Η απάντηση βρίσκεται στην υπέρτατη αναγκαιότητα της ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας με όλους ανεξαιρέτως, πράγμα το οποίο προϋποθέτει καλή γνώση και σωστή διδασκαλία της Ιστορίας, ώστε μέσω αυτής να διδάσκονται οι νεότερες γενιές όχι πώς θα εκδικηθούν ή θα εξοντώσουν τους άλλους αλλά πώς δεν θα επιτρέψουν να επαναληφθούν τα σφάλματα του παρελθόντος. Αυτό επιτυγχάνεται με τη στενότερη επαφή και γνωριμία μεταξύ των απλών πολιτών και με την κοινή προσέγγιση στο λεπτό αυτό θέμα και την αμοιβαία εφαρμογή των προταγμάτων του εκ μέρους των πολιτικών.        

Welcome to... Jabaica!

Καλώς ήλθατε στη χώρα του επίγειου Παράδεισου στη χώρα του Τζάμπα ή άλλως Τζαμπάϊκα ή άλλως Jabaica κατά το… Jamaica !

Το «Κίνημα του Τζάμπα» (είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα),

έχει την φωλιά του εντός της Βουλής των κηφήνων

όπου:

1) Στους τζαμπατζήδες πρώην πρωθυπουργούς και πρώην προέδρους της Βουλής παραχωρούνται γραφεία –τζάμπα– μέσα στο Κοινοβούλιο (ακόμα και αν δεν έχουν επανεκλεγεί βουλευτές)...
2) Στους τζαμπατζήδες βουλευτές παραχωρείται –τζάμπα– ένα κινητό (μέχρι 200€ ανά μήνα).
3) Στους τζαμπατζήδες βουλευτές παραχωρούνται –τζάμπα– οκτώ γραμμές σταθερού τηλεφώνου (μέχρι 12.000€).
4) Στους τζαμπατζήδες βουλευτές παραχωρείται –τζάμπα– αυτοκίνητο με μίσθωση λίζινγκ από τη Βουλή.
5) Στους τζαμπατζήδες βουλευτές της επαρχίας παραχωρείται –τζάμπα– διαμονή σε κεντρικό ξενοδοχείο (70€ ανά ημέρα), επίσης τους παραχωρείται –τζάμπα– γραφείο εκτός βουλής, με –τζάμπα– την γραφική ύλη, –τζάμπα– τα ταχυδρομικά, –τζάμπα– τις μετακινήσεις με λεωφορεία μετρό κτλ., –τζάμπα– τις μετακινήσεις με τρένο, –τζάμπα– τις μετακινήσεις με ακτοπλοΐα, –τζάμπα– 52 εισιτήρια (μετ’ επιστροφής) για μετακινήσεις με αεροπλάνο.
6) Στους τζαμπατζήδες βουλευτές τους παρέχονται –τζάμπα– τέσσερις δημόσιοι υπάλληλοι (αποσπασμένοι και μετακλητοί), συν ένας επιστημονικός συνεργάτης που πληρώνεται από τη Βουλή.
7) Στους τζαμπατζήδες διαπιστευμένους συντάκτες του κοινοβουλίου παραχωρείται –τζάμπα– προσωπικός φρουρούμενος χώρος στάθμευσης στο υπόγειο της Βουλής.
8) Στους τζαμπατζήδες διαπιστευμένους συντάκτες του κοινοβουλίου παραχωρείται –τζάμπα– η χρήση του παιδικού σταθμού της Βουλής.



9) Στους τζαμπατζήδες διαπιστευμένους συντάκτες του κοινοβουλίου παραχωρείται –τζάμπα– η χρήση του γυμναστηρίου και του χαμάμ της Βουλής, το οποίο κάνουν χρήση –τζάμπα– οι βουλευτές, οι υπάλληλοι της Βουλής και οι επιστημονικοί συνεργάτες των βουλευτών.



Τα «επίσημα» πρόσωπα αυτού του «Κινήματος των τζαμπατζήδων», μέχρι πρότινος, εξυπηρετούνταν σκανδαλωδώς στο –ΤΖΑΜΠΑ– από την πάλε ποτέ Ολυμπιακή Αεροπορία την οποία φέσωσαν και ξεπούλησαν τελικώς.

Αυτό είναι το «ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΤΖΑΜΠΑΤΖΗΔΩΝ» κ. Χατζηδάκη… Και πράγματι υπάρχει! Και είστε –ανεπίγνωστα– μέλος του.

****************************************

 

 

Welcome, λοιπόν to... Jabaica! Για τις μετακινήσεις των βουλευτών με τον σιδηρόδρομο ή τα υπεραστικά λεωφορεία ή τα πλοία των εσωτερικών γραμμών υπάρχει ατέλεια. (Jaba)
Για τους βουλευτές της περιφέρειας διατίθενται ετησίως 104 εντολές μετακίνησής τους αεροπορικώς. (Jaba)
Οι βουλευτές λαμβάνουν επίδομα οργάνωσης γραφείου, το οποίο κατανέμεται ως εξής: για τους βουλευτές Επικρατείας, Α’ και Β’ Αθηνών, Α’ και Β’ Πειραιώς ες (1.200 ευρώ) (Jaba)
και...
για τους βουλευτές της περιφέρειας (1.500 ευρώ) (τζάμπα). Τα ποσά τα οποία είναι αφορολόγητα. (Jaba τα λεφτά μας)
Επίσης τους παρέχεται επίδομα οικογενειακών βαρών βάσει δήλωσης για την οικογενειακή κατάστασή τους (ισχύει ό,τι για τους δημόσιους υπαλλήλους: 10% για τον έγγαμο και 5% για κάθε παιδί). (Jaba τα λεφτά μας)
Αναφορικά με τα έξοδα κίνησης στους βουλευτές Επικρατείας, Α’ και Β’ Αθηνών, Α’ και Β’ Πειραιώς, αλλά και σε όσους οι περιφέρειες διαθέτουν αεροπορική σύνδεση με την Αθήνα καταβάλλεται το ποσό των 450 ευρώ. (Jaba τα λεφτά μας)
στους βουλευτές των οποίων οι περιφέρειες είναι πιο κοντά στην πρωτεύουσα καταβάλλονται 600 ευρώ και σε όσους οι περιφέρειες βρίσκονται μακριά ,  καταβάλλονται 750 ευρώ,
ενώ στους βουλευτές Κυκλάδων και Δωδεκανήσου καταβάλλεται το ποσό των 1.000 ευρώ. (Jaba) Οσον αφορά τα αυτοκίνητα που παρέχονται στους βουλευτές, αυτό γίνεται μέσω σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης με εταιρεία Leasing. (Jaba)
Για τις γνωστές επιστολές που λαμβάνουν οι πολίτες από τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους καταβάλλεται στους βουλευτές κάθε μήνα ποσό (Jaba) που αντιστοιχεί σε 1.000 επιστολές και διπλασιάζεται φυσικά τα Χριστούγεννα και το Πάσχα.
Οσον αφορά τα (σταθερά) τηλέφωνα που χρησιμοποιούν ατελώς, υπάρχουν και εδώ κάποιες διαβαθμίσεις: στους βουλευτές Επικρατείας, Α’ και Β’ Αθηνών, Α’ και Β’ Πειραιώς παρέχονται επτά τηλεφωνικές συνδέσεις, ενώ στους υπολοίπους, οκτώ. (εντελώς jaba)
Η ατέλεια βαρύνει βεβαίως τη Βουλή μέχρι του συνολικού ποσού των 13.500 ευρώ ετησίως για κάθε βουλευτή και για το σύνολο των συνδέσεων, ενώ καλύπτει και γραμμή Internet. (τζάμπα τα λεφτά μας)
Σχετικά με την κινητή τηλεφωνία κάθε βουλευτής δικαιούται μία (τζάμπα) γραμμή σύνδεσης με εταιρεία της επιλογής του και η Βουλή τού καλύπτει μηνιαίως ως 250 ευρώ πλέον των παγίων τελών. (τζάμπα τα λεφτά μας)
Οι εξ επαρχίας βουλευτές για τη στέγασή τους δικαιούνται να μένουν (τζάμπα) σε ξενοδοχείο ή να μισθώνουν οικία στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και να λαμβάνουν μηνιαίως 1.000 ευρώ. (τζάμπα τα λεφτά μας)
Τέλος, η Βουλή μισθοδοτεί και έναν επιστημονικό συνεργάτη για κάθε βουλευτή, ο οποίος και τον προσλαμβάνει με την προϋπόθεση ότι θα απασχολείται πλήρως (τζάμπα)
Επίσης κάθε βουλευτής έχει το δικαίωμα να αποσπά τρεις συνεργάτες από το Δημόσιο, ενώ του διατίθεται και ένας αστυνομικός τζάμπα για την προσωπική φρούρησή του. 
Εκτός των άλλων… ο «ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ αλλά και ΝΤΑΒΑΤΖΗΣ ΤΩΝ ΚΟΠΡΙΤΩΝ»  με έξοδα του Ελληνικού Δημοσίου (αυτοκίνητο και 4 αστυνομικούς συνοδεία πηγαίνει τα πρωϊνά στη Λίμνη της Βουλιαγμένης εργαζόμενος σκληρά για να εξοφλήσουμε το Δημόσιο Χρέος και να προσελκύσουμε μεγάλες επενδύσεις στην Ελλάδα...! με τη βοήθεια του τσίπουρου και των τσιπουρομεζέδων! Βοηθάνε φαίνεται στη καλλίτερη έμπευση για το δύσκολο έργο που έχει επωμισθεί!!!!
ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΤΑΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΤΕ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ???

Welcome to... Jabaica!  Έτσι όλοι ξέρουν να κάνουν το Βουλευτή και μάλιστα χωρίς να ξεπουλάνε την Ελλάδα και τους Έλληνες!

 

 

 

118' με τον άλλο άνθρωπο

Ο Κώστας Πολυχρονόπουλος ταΐζει 3.000 Αθηναίους που το έχουν ανάγκη κάθε μήνα από το υστέρημά του

Tα μπαγκάζια του είναι στοιβαγμένα πρόχειρα στο πλακόστρωτο: ένας στραβοχυμένος πάγκος με ζυμαρικά και πελτέδες, μια πολυκαιρισμένη φιάλη γκαζιού με τα αξεσουάρ της, μια μεγάλη αλουμινένια κατσαρόλα. Εκείνος, λίγα μέτρα παραπέρα, παιδεύεται να στεριώσει, ανάμεσα σε δύο πεύκα, το αυτοσχέδιο πανό του, με το οποίο ενημερώνει τους περαστικούς για την κουζίνα του. Ο δυνατός αέρας τού κάνει τη ζωή δύσκολη – λες και δεν είναι ήδη. Είναι ένας άντρας με πυκνά γένια και αδύνατο, νευρώδες κορμί. Καθημερινά στήνει το κινητό μαγειρείο του σε διαφορετικό σημείο της πόλης και ετοιμάζει, εντελώς δωρεάν, φαγητό για όσους έχουν ανάγκη. Άστεγοι, άποροι, μετανάστες, νεόπτωχοι και λοιποί πληγέντες από την ελληνική κρίση τον επισκέπτονται και μοιράζονται μαζί του ένα πιάτο φαΐ και λίγες κουβέντες. «Δεν πρόκειται για φιλανθρωπία, ελεημοσύνη ή κάποιου είδους συσσίτιο. Όχι, αυτό που κάνουμε εδώ λέγεται αλληλεγγύη...» διευκρινίζει ο Κώστας Πολυχρονόπουλος, εμπνευστής της κοινωνικής κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος».

Ξεκίνησε την ανιδιοτελή δράση του τον Δεκέμβριο του 2011, έπειτα από ένα περιστατικό που, όπως αποκαλύπτει ο ίδιος, τον στιγμάτισε. «Εργαζόμουν για 25 χρόνια στον χώρο της διαφήμισης και του μάρκετινγκ ως στέλεχος σε μια πολυεθνική εταιρεία. Τον Σεπτέμβριο του 2009 έχασα τη δουλειά μου και έως σήμερα παραμένω άνεργος. Το πρώτο διάστημα ήταν σκληρό. Αναγκάστηκα να μετακομίσω και σε ηλικία 47 ετών επέστρεψα στο πατρικό μου, όπου μένω πλέον με τη μητέρα μου. Έκανα πολλές προσπάθειες να βρω δουλειά, όμως όλες έπεσαν στο κενό. Κι εγώ με τη σειρά μου σε πολύμηνη κατάθλιψη. Δεν ήθελα να βλέπω κανέναν, δεν ήθελα να βγαίνω έξω, ήμουν μονίμως χαμένος στις σκέψεις μου. Συνολικά έκανα ένα εξάμηνο να βγω από το σπίτι. Ώσπου μια μέρα αποφάσισα να κάνω έναν περίπατο για να καθαρίσει κάπως το μυαλό μου από την κλεισούρα. Και τότε συνέβη κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Περπατώντας στον δρόμο αντίκρισα δυο παιδιά, όχι μεγαλύτερα από 14 ετών, να παλεύουν πάνω από έναν κάδο απορριμμάτων για ένα σάπιο μήλο. Χτυπούσαν με μανία το ένα το άλλο, προσπαθώντας να το πάρουν. Η εικόνα αυτή με συγκλόνισε. Γυρίζοντας σπίτι, πήρα τηλέφωνο μια φίλη και τη ρώτησα αν θα την ενδιέφερε να βγούμε παρέα και να μοιράσουμε φαγητό σε κόσμο που έχει ανάγκη. Δέχτηκε και την επόμενη μέρα φτιάξαμε μερικά σάντουιτς και πήραμε τους δρόμους. Στην αρχή οι περαστικοί, ακόμα και οι άποροι, μας αντιμετώπιζαν με δισταγμό – παρότι προσφέραμε εντελώς δωρεάν φαγητό, κανείς δεν το έπαιρνε. Έτσι, τα πρώτα σάντουιτς αναγκαστήκαμε να τα φάμε εμείς. Όμως, δεν το βάλαμε κάτω.

Ξαναβγήκαμε λίγες μέρες μετά και αυτήν τη φορά τα πράγματα πήγαν καλύτερα. Σήμερα, η κοινωνική κουζίνα «Ο Άλλος Άνθρωπος» ταΐζει 3.000 ανθρώπους τον μήνα, δηλαδή περίπου 90-100 άτομα την ημέρα». Για τον Κώστα αυτό το κατόρθωμα δεν είναι παρά μια συλλογική νίκη, γιατί με τον καιρό ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι έσπευδαν να τον βοηθήσουν, προσφέροντας φαγητό. «Καμιά φορά ακούω να λένε ότι ο Έλληνας είναι απαθής προς τον συνάνθρωπό του, πως το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι ο εαυτός του. Από την εμπειρία μου και μόνο θα σου πω ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα. Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησα πλήθος ανθρώπων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις προσφέρθηκε να βοηθήσει, ο καθένας με τον τρόπο του. Θα αναφέρω δύο παραδείγματα, τα οποία με συγκίνησαν για διαφορετικούς λόγους το καθένα. Το πρώτο είναι ο ορισμός της αλληλεγγύης. Πέρσι, ένα μεσημέρι μαγείρευα στο Πεδίον του Άρεως, όταν ξαφνικά με πλησιάζει ένας ηλικιωμένος άντρας και με ρωτά τι κάνω εκεί. Από τα ρούχα του φαινόταν φτωχός άνθρωπος και πίστεψα ότι ήθελε να μου ζητήσει φαγητό. Όταν του εξήγησα τι έκανα, ξέσπασε σε λυγμούς και δεν μπορούσα να τον συνεφέρω με τίποτα! Και τότε ο παππούς έκανε κάτι που μου έσκισε την καρδιά στα δύο.

Έβγαλε από μία σακούλα μια φραντζόλα ψωμί και την έκοψε στη μέση. Κλαίγοντας μου είπε: "Λεβέντη μου, λεφτά δεν έχω, ούτε φαγητό να σου δώσω, μονάχα αυτήν τη φραντζόλα ψώνισα σήμερα. Σου δίνω τη μισή για να φάνε κι άλλοι άνθρωποι. Πάρ’ τη, σε παρακαλώ, αυτό που κάνεις είναι πολύ σημαντικό". Τρελάθηκα! Το βράδυ σκεφτόμουν το περιστατικό και κατέληξα πως αυτό ακριβώς είναι η αλληλεγγύη. Να προσφέρεις κάτι από το υστέρημα, όχι από το περίσσευμά σου. Το άλλο παράδειγμα αφορά μια κυρία της καλής κοινωνίας, η οποία είναι σύζυγος πολύ γνωστού εφοπλιστή και μου φέρνει πολύ συχνά, μόνη της πάντα, δεκάδες σακούλες με φαγητό, για να έχω αποθέματα και να μην ξεμένω. Μόνο μία χάρη μου έχει ζητήσει. Να μη μάθει ποτέ κανείς το όνομά της».

Κατά καιρούς έχουν προσεγγίσει τον Κώστα αρκετοί φορείς αλλά και μεγάλα σούπερ μάρκετ, για να τον βοηθήσουν στο έργο του. Ουδέποτε αποδέχτηκε κάποια από τις προτάσεις τους. «Υπάρχουν σκοπιμότητες πίσω από αυτού του τύπου τις “βοήθειες” και δεν θέλω να τους κάνω τη χάρη. Θα προχωρήσω μόνος μου, συντροφιά αποκλειστικά και μόνο με ανθρώπους που στέκονται δίπλα μου από καρδιάς. Οι εταιρείες, η Εκκλησία ή άλλοι φορείς πιστεύουν ότι οι άποροι είναι ζώα που θα τους πετάξουν λίγο φαγητό και αυτοί θα τρέξουν να τους γλείψουν το χέρι.

Όμως, οι άνθρωποι αυτοί έχουν ανάγκη κάτι περισσότερο. Κάποιον να τους ακούσει, να επικοινωνήσει ουσιαστικά μαζί τους την ώρα που μοιράζονται ένα πιάτο φαΐ. Αυτό είναι που τους λείπει, όχι η ελεημοσύνη της κακιάς ώρας». Την ώρα που συζητάμε με τον Κώστα το συνεργείο του γαλλικού Canal Plus –που έχει φτάσει στο μεταξύ– τραβάει πλάνα από την αυτοσχέδια κουζίνα του. Μια μεσόκοπη περαστική κυρία ρωτά τη γαλλόφωνη δημοσιογράφο Αγγελική Κουρούνη και τον καμεραμάν Χριστόφορο Γεωργούτσο από πού είναι. Όταν της απαντούν «από τη Γαλλία», εκείνη αρχίζει να φωνάζει: «... Δείξτε τα, δείξτε, να δουν τα χάλια μας». Ο Κώστας παρεμβαίνει ευγενικά: «Όχι, κυρία μου, δεν είναι εδώ για να δείξουν τα χάλια μας, αλλά την αλληλεγγύη μας. Το ξεχασμένο μας φιλότιμο που ξυπνά και πάλι έπειτα από 20 χρόνια χειμερίας νάρκης». Πίσω, ένα ζευγάρι Γερμανών τουριστών συλλέγει πληροφορίες για την κουζίνα. Όταν μαθαίνουν ότι ο Κώστας είναι άνεργος και, παρ’ όλα αυτά, προσφέρει δωρεάν φαγητό σε άπορους, δείχνουν έκπληκτοι. Ο άντρας ρωτά πώς μπορούν να βοηθήσουν κι εκείνοι. «Πείτε στη φράου Μέρκελ να μη μας ζορίζει τόσο πολύ...» λέει κομματάκι ειρωνικά μια κυρία, η οποία συχνά-πυκνά φέρνει τρόφιμα στον Κώστα. «Αυτό, μάλλον, πρέπει να το πει ο πρωθυπουργός σας...» απαντά ο ετοιμόλογος Γερμανός, ανταποδίδοντας με ένα χαμόγελο.

Δειλά-δειλά οι πρώτοι «θαμώνες» της κοινωνικής κουζίνας «Ο Άλλος Άνθρωπος» κάνουν την εμφάνισή τους στο πλακόστρωτο του Θησείου. Το μενού σερβίρει σήμερα κοτόπουλο με μανέστρα.

Play it, Sam

Οι δέκα τεχνικές για να ελέγχουν το μυαλό...

Νόαμ Τσόμσκι: «Αυτές είναι οι δέκα τεχνικές για να σας ελέγχουν το μυαλό»

 

Ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής, Νόαμ Τσόμσκι, αναλύει τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Το κείμενο αποτελεί μέρος μιας συλλογής συνεντεύξεων του Ν.Τσόμσκι, όπου ο κορυφαίος διανοητής διαπιστώνει διεισδυτικές παρατηρήσεις για τους θεσμούς που διαμορφώνουν τη σκέψη του κοινού και οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους.

1. Η τεχνική της διασκέδασης

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.
Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.
Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους.

2 . Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων

Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.
Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του.
Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

3. Η τεχνική της υποβάθμισης

Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990.
Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.

4. Η στρατηγική της αναβολής (Σαλαμοποιήση)

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτα απ’όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα.
Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.

5 . Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύντονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρ ό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος.
Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; «Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

6 . Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές…

7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία

Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Ὀπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα

Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.

9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή

Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!

10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους

Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθειά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ.
Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας.

Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ’ όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ’ όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.

Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης. Το «κόκκινο χάπι» που έλεγε ο Μορφέας στόν Νέο στην ταινία Μatrix. Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά. Για αυτό σας παρουσιάζουμε τις 10 τεχνικές, μόλις τις παρατηρήσετε ότι συμβαίνουν γύρω σας και εφαρμόζονται κάθε μέρα, η αφύπνιση έρχεται νομοτελειακά. Για όποιον θέλει περισσότερη αφύπνιση ας διαβάσει το «σπήλαιο του Πλάτωνα» και θα ξημερώσει ένας καινούριος κόσμος.

 

Πλατείες της Αθήνας...

....πως πήραν το όνομά τους....

Για Αθηναίους (και μη).

*Αμερικής

Περιβάλλεται από τις οδούς Πατησίων, Μηθύμνης, προεκτ. Λευκωσίας και Σπάρτης.

Παλαιότερα η πλατεία αυτή λεγόταν <<Αγάμων>>. Το όνομα είχε δοθεί από τον λαό επειδή τότε ήταν ερημική και αποτελούσε κέντρο ερωτικών συναντήσεων και επειδή στο <<άθλημα>> αυτό επιδίδονταν τότε περισσότερο οι άγαμοι. Αρχικά λεγόταν επίσημα και πλατεία Ανθεστηρίων, επειδή στην περιοχή της, όπου τότε δεν υπήρχε κανένα σπίτι, γιορταζόταν η Πρωτομαγιά. Η σημερινή πλατεία Αμερικής, σύμφωνα με την Πράξη Ονοματοθεσίας του Δημοτικού Συμβουλίου, δόθηκε προς τιμή των ΗΠΑ, για τον φιλελληνισμό που επέδειξαν οι κάτοικοί τους.*

*Ανεξαρτησίας (Βάθης)

Η πλατεία αυτή είναι περισσότερο γνωστή ως <<Πλατεία Βάθης>>, όνομα που προέρχεται από πάλαια ονομασία της θέσεως (Βάθη), γιατί από εκεί περνούσε ο δρόμος του Μενιδίου (Αχαρνών) μέσα από την κοίτη του ρέματος του Κυκλοβόρου. Το ρέμα αυτό στη συνέχεια καλύφθηκε και αποτέλεσε την σημερινή οδό Μάρνη.

Η πλατεία ονομάστηκε επίσημα <<Ανεξαρτησίας>> για να τιμηθεί η απελευθέρωση και ανεξαρτησία της Ελλάδας μετά την επανάσταση του 1821.Βρίσκεται στην συμβολή των οδών Αχαρνών, Μάρνη, Καματερού, Μαιζώνος και Λιοσίων.*

*Βικτωρίας

Βικτωρία Αλεξανδρινή (1819-1901): Βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν κόρη του Εδουάρδου, Δούκα του Κέντ, και της πριγκήπισσας Λουΐζας Βικτωρίας. Ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία 18 χρονών και έμεινε σ' αυτόν επί 64 χρόνια. Παντρεύτηκε το γερμανό πρίγκηπα Αλβέρτο του Σάξ-Κόμπουργκ-Γκότα το 1840 και απέκτησε πολλά παιδιά. Ήταν ικανή βασίλισσα και θεωρήθηκε σύμβολο της ακμής και της ισχύος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Η βασιλεία της σημάδεψε μία ολόκληρη εποχή και νοοτροπία για τη Μεγάλη Βρετανία (Βικτωριανή εποχή).

Στις μέρες της έγινε η ένωση των Επτανήσων (που ήταν υπό Βρετανική προστασία) με την Ελλάδα (1864). Στο θρόνο τη διαδέχθηκε ο γιος της Εδουάρδος, πρίγκηψ της Ουαλλίας, ως Εδουάρδος Ζ'.

Η πλατεία αυτή λεγόταν άλλοτε πλατεία <<Κυριακού>> από το Δήμαρχο Αθηναίων Παναγή Κυριάκο (1870-1879), που είχε εκεί κοντά το σπίτι του. Οι εργασίες διαμορφώσεώς της άρχισαν το 1872. Η ονομασία Πλατεία Βικτωρίας δόθηκε προς τιμήν της βασίλισσας της Αγγλίας, οι πολιτικοί όμως αντίπαλοι του Παν. Κυριάκου, τότε δημάρχου, έλεγαν ότι δόθηκε προς τιμήν της ... κόρης του Βικτωρίας.*

*Βεΐκου (Γαργαρέττα)

Βεΐκος Λάμπρος (+1827): Σουλιώτης οπλαρχηγός και αγωνιστής του 1821, γιος του επίσης οπλαρχηγού Φώτου Βεϊκου. Όταν ο Αλή Πασάς κατέλαβε το Σούλι (1802) κατέφυγε στην Κέρκυρα, από όπου ξαναγύρισε στην πατρίδα του, για να αγωνιστεί εναντίον του Αλή Πασά. Κατέβηκε κατόπιν στηνεπαναστατημένη Ελλάδα, μπήκε στο πολιορκημένο Μεσολόγγι και από εκεί στάλθηκε στην Ύδρα για να συγκεντρώσει βοήθεια για τους πολιορκημένους. Αργότερα πολέμησε με τον Καραϊσκάκη και τον Κίτσο Τζαβέλα. Σκοτώθηκε στη μάχη του Αναλάτου (στη σημερινή περιοχή του Αγίου Σώστη της λεωφόρου Συγγρού).

Η πλατεία (και η συνοικία) αρχικά ονομάστηκε <<Γαργαρέττα>> πήρε την ονομασία της από την μεσαιωνική οικογένεια Γαργαρέττα, που είχε κτήματα στην περιοχή της.

*Εξαρχείων

Η πλατεία αυτή, όπως και ολόκληρη η συνοικία αυτή των Αθηνών, πήρε την ονομασία της από κάποιο Έξαρχο (Ηπειρώτη) που κατά τα χρόνια του Γεωργίου Α' είχε παντοπωλείο στην γωνία των οδών Θεμιστοκλέους και Σολωμού.*

*Κάνιγγος

(σωστότερα <<Κάννινγκος>>) Κάννινγκ, Γεώργιος (Canning 1770-1827): Περίφημος βρεττανός πολιτικός και φιλέλληνας, από το Λονδίνο. Διακρίθηκε ως υπουργός των Εξωτερικών. Την εποχή εκείνη η πολιτική της Αγγλίας, όπως και των άλλων Μεγάλων Δυνάμεων (Ιερά Συμμαχία), ήταν γενικά υπέρ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από φόβο όμως προς την επιρροή της Ρωσίας στην Ελλάδα, ο Κάννιγκ απηύθυνε το 1823 διακοίνωση στην Τουρκία καλώντας την να σεβαστεί τις υποχρεώσεις της προς τους χριστιανούς. Το 1825 διέταξε την κυβέρνηση των Ιονίων Νήσων να θεωρούν τους Έλληνες  επαναστάτες ως εμπόλεμους. Δε δέχθηκε πρόταση των Ελλήνων να πάρει υπό την προστασία του τον Αγώνα τους, τους έδωσε όμως υποσχέσεις για τη μεσολάβηση του. Είναι από τους πρωτεργάτες του Πρωτοκόλλου των Μεγάλων Δυνάμεων <<Περί ανεξαρτησίας της Ελλάδος>>, που υπογράφτηκε στο Λονδίνο στις 6 Ιουλίου 1827. Πέθανε στις 27 Ιουλίου 1827, δηλ. σχεδόν αμέσως μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου αυτού.

Μαρμάρινος ανδριάντας του, έργο του Βρετανού γλύπτη Τσάντρεϋ (Chantray) βρίσκεται στην ομώνυμη πλατεία.*

*Κλαυθμώνος

Το όνομα αυτής της πλατείας οφείλεται στο ότι στην προ του 1909 περίοδο, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν ήταν μόνιμοι όπως σήμερα, οι απολυμένοι, οι <<Παυσανίες>> όπως τους έλεγαν, πήγαιναν εμπρός από το Υπουργείο Εσωτερικών που ήταν στην πλατεία αυτή και με κλάματα και θρήνους (<<κλαυθμούς>>) παρακαλούσαν να τους ξαναπροσλάβουν. Δεδομένου ότι τέτοιες απολύσεις συνέβαιναν τακτικά σε κάθε αλλαγή κυβερνήσεως, οι σκηνές αυτές ήταν αρκετά συχνές στην πλατεία.

Ανάδοχος της ονομασίας ήταν πάντως ο συγγραφέας και κατόπιν ακαδημαϊκός Δημ. Γρ.Καμπούρογλου, που πρώτος ονόμασε την πλατεία <<Κλαυθμώνος>> σε ένα χρονογράφημα του στην <<Εστία>> το 1878.

Η πλατεία Κλαυθμώνος είναι ο πρώτος χώρος που δεντροφυτεύτηκε στην Αθήνα. Για το σκοπό αυτό ο βασιλιάς της Βαυαρίας Λουδοβίκος έστειλε τον ειδικό κηποτεχνικό Σμάρατ. Στη δυτική πλευρά της υπήρχαν οι τρεις συνεχόμενες οικίες των Βούρου, Μαστρονικόλα και Αφθονίδου, όπου έμειναν αρχικά οι βασιλείς Οθων και Αμαλία μετά τους γάμους τους. Στα σπίτια αυτά (όσα σώζονται) στεγάζεται σήμερα το <<Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών>>. Στην πλατεία υπήρχαν επίσης τα κτίρια των Υπουργείων Εσωτερικών και Οικονομικών.

Πολλές περιπέτειες πέρασε η επίσημη ονομασία της πλατείας. Στο αρχικό σχέδιο της πόλεως των Αθηνών (του von Klentze) λεγόταν <<Πλατεία Αισχύλου>>. Κατόπιν ονομάστηκε <<Πλατεία Νομισματοκοπείου>> γιατί εκεί ήταν το κτίριο του Νομισματοκοπείου. Στη συνέχεια η πλατεία ονομάστηκε <<25>>, όνομα που κράτησε για πολλά χρόνια. Κατόπιν μετονομάστηκε σε <<Πλατεία Δημοκρατίας>> και μετά πήρε και επίσημα πλέον το όνομα με το οποίο ήταν πάντοτε γνωστή, <<Πλατεία Κλαυθμώνος>>. Τέλος τον Ιούνιο του 1989 μετονομάστηκε σε <<Πλατεία Εθνικής Συμφιλιώσεως>> με την αφορμή των αποκαλυπτηρίων του ομώνυμου μνημείου στην πλατεία.

*Κολιάτσου

Κολιάτσος, Στυλιανός (+ 1878): Στρατιωτικός και πολιτικός που έδρασε στο γ' τέταρτο του 19ου αιώνα.Η οικογένεια Κολιάτσου είχε κτήματα στην περιοχή που είναι σήμερα η πλατεία και η ομώνυμη συνοικία.

Ο Στυλιανός Κολιάτσος ήταν αξιωματικός της χωροφυλακής επί Οθωνος και εκλέχτηκε πληρεξούσιος στη Β' Εθνοσυνέλευση (1864) και πολλές φορές βουλευτής. Έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στις συζητήσεις για το Σύνταγμα της χώρας. Διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων από το 1866 έως το 1878 και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου (1866-1874).Βρίσκεται μεταξύ των οδών Πατησίων, Καλλινίκου και Σίφνου.*

*Κολωνακίου

Η επίσημη ονομασία είναι Πλατεία Φιλικής Εταιρείας.

Η ονομασία προέρχεται από κάποιο παλαιό στύλο (κολωνάκι) που υπήρχε εκεί κοντά (υπάρχει και σήμερα στο κηπάριο της πλατείας) και που μάλλον ήταν <<αποτρεπτικό>> νόσων και θεομηνιών. Ο στύλος αυτός έδωσε το όνομά του στη σημερινή συνοικία, μια από τις καλύτερες της Αθήνας. Πρέπει πάντως να σημειώσουμε ότι η περιοχή του Κολωνακίου πάνω από την Δεξαμενή λεγόταν παλαιότερα <<Κατσικάδα>>, γιατί Λιδωρικιώτες γαλατάδες έβοσκαν εκεί τις κατσίκες τους, στις πλαγιές του Λυκαβηττού.

*Κουκάκη (και όχι Κουκακίου)

Κουκάκης Γεώργιος: Εργοστασιάρχης σιδερένιων κρεβατιών, που πρώτος έκτισε σπίτι στην περιοχή αυτή και της έδωσε το όνομά της. Το σπίτι αυτό βρισκόταν στην ανατολική γωνία των οδών Δημητρακοπούλου και Γεωργ. Ολυμπίου και κατεδαφίστηκε στα μέσα του 20ου αιώνα.Η πλατεία σχηματίζεται στη συμβολή των οδών Βεΐκου, Ορλωφ, Ματρόζου και Γεωργ. Ολυμπίου.

*Κυνοσάργους

Κυνόσαργες:  ένα από τα τρία μεγάλα γυμναστήρια των αρχαίων Αθηνών.  Ανήκε στο δήμο Διομείας και βρισκόταν έξω από τα τείχη της πόλεως στα νότια του ναού του Ολυμπίου Διός στην αριστερή όχθη του Ιλισού, όπου σήμερα η συνοικία Κυνοσάργους  (παλιότερα Κατσιπόδι). Το γυμναστήριο του Κυνοσάργους ιδρύθηκε τον  6ο π.Χ. αιώνα. Εκεί εγυμνάζοντο οι νέοι που ένας από τους γονείς τους δεν ήταν Αθηναίος (νόθοι). Η ονομασία προέρχεται από έναν  <<κύνα αργόν>> (σκύλο λευκό ή ταχύ) που άρπαξε κομμάτια από το ζώο τη στιγμή της θυσίας στον Ηρακλή στον οποίο ήταν αφιερωμένο το άλσος που περιέβαλε το γυμναστήριο. Στο σημείο που άρπαξε τα κομμάτια το ζώο σύμφωνα με χρησμό του Μαντείου ιδρύθηκε το γυμναστήριο για να εξευμενιστεί ο Ηρακλής.  Η διάκριση μεταξύ γνήσιων και νόθων Αθηναίων καταργήθηκε όταν ο Θεμιστοκλής  (που η μητέρα του δεν ήταν Αθηναία)  έπεισε γνήσιους Αθηναίους να γυμνάζονται στο Κυνόσαργες.

*Μαβίλη

Η πλατεία ονομάστηκε προς τιμήν του Ιθακήσιου ποιητή Λορέντζου Μαβίλη (1860-1912). Από οικογένεια ευγενούς καταγωγής σπούδασε στη Γερμανία και στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα και, ως θερμός πατριώτης, πήρε μέρος στις πολεμικές περιπέτειες του έθνους στην Κρήτη (1896) και στην Ήπειρο (1987)  όπου και τραυματίστηκε. Το 1910 εκλέχθηκε βουλευτής. Στη Βουλή πρωτοστάτησε στους αγώνες για τη Δημοτική γλώσσα.  Σε μια αγόρευσή του είπε  <<δεν υπάρχει γλώσσα χυδαία υπάρχουν μόνο χυδαίοι άνθρωποι>>. Πήρε μέρος στον Α' Βαλκανικό Πόλεμο ως λοχαγός στο εθελοντικό σώμα των Γαριβαλδινών. Σκοτώθηκε στη μάχη του Δρίσκου στην Ήπειρο.

Η πλατεία παλιότερα λεγόταν  <<Στέγη Πατρίδος>>  επειδή σε μικρή απόσταση υπήρχαν οι προσφυγικές πολυκατοικίες του ομώνυμου Οργανισμού.

*Μεταξουργείου

Η ονομασία της προήλθε από εργοστάσιο κατασκευής μεταξωτών υφασμάτων που ιδρύθηκε εκεί το 1835.  Το εργοστάσιο εγκαταστάθηκε στην ημιτελή οικία του πρίγκιπα Καντακουζηνού (που διατηρείται ακόμα και σήμερα στις οδούς Μεγ. Αλεξάνδρου, Μυλλέρου, Γιατράκου). Το Μεταξουργείο είναι από τις παραδοσιακές συνοικίες της Αθήνας και από εκεί ξεκινούσαν οι αποκριάτικες  <<ατραξιόν>>  της παλιάς πόλης όπως το <<Γαϊτανάκι>>.

*Μοναστηρακίου

Πήρε το όνομά της από το  <<Μέγα Μοναστήριον της Παντανάσσσης>> που ιδρύθηκε στον 10ον αιώνα. Εκεί ύφαιναν τους  <<αμπάδες>> φθηνά και χονδρά υφάσματα που έγιναν παράδοση για την περιοχή  (απ' όπου και η ονομασία της Αμπατζήδικα). Με την πάροδο του χρόνου τα κτίρια εγκαταλείφθηκαν και ερειπώθηκαν, έμεινε μόνον η μικρή εκκλησία (τρίκλιτη βασιλική)  της Παντανάσσης)  που σκεπάστηκε από χώματα και μόνο ένα μέρος της ήταν πάνω από το έδαφος. Γύρω στα 1760 κτίστηκε το τούρκικο τζαμί που υπάρχει μέχρι και σήμερα. Η πλατεία Μοναστηρακίου λεγόταν παλαιότερα και Πλατεία της Παλιάς Στρατώνας  (από τους στρατώνες που υπήρχαν τότε στην περιοχή).

*Ομόνοιας

Η αρχική της ονομασία ήταν Όθωνος προς τιμήν του πρώτου βασιλέως. Τη σημερινή της ονομασία πήρε το 1863 γιατί εκεί συμφιλιώθηκαν οι δύο αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις, των Ορεινών και των Πεδινών, που είχαν δημιουργηθεί μετά την έξωση του Όθωνος. Οι Ορεινοί πήραν την ονομασία αυτή γιατί μαζί τους είχε συνταχθεί το ορεινό πυροβολικό, ενώ οι Πεδινοί πήραν το όνομά τους σε αντίθεση με τους Ορεινούς. Οι Ορεινοί ήταν με το μέρος του Κω/νου Κανάρη ενώ οι Πεδινοί με το μέρος του Δημητρίου Βούλγαρη.

Μεγάλη αιματηρή σύγκρουση μεταξύ των δύο παρατάξεων έγινε στις 18-21  Ιουνίου με 120 νεκρούς και 300  τραυματίες.  Οι αντιμαχόμενοι συμφιλιώθηκαν τελικά στην πλατεία με την μεσολάβηση των πρεσβευτών των μεγάλων δυνάμεων.

*Παγκρατίου

Η ονομασία της περιοχής πίσω από το Παναθηναϊκό Στάδιο οφείλεται στο ότι εκεί ήταν, κατά την αρχαιότητα, το ιερό του Παγκρατίου Ηρακλέους (ως προστάτη του αγωνίσματος του παγκρατίου που ήταν συνδυασμός πυγμαχίας και πάλης).

*Παλαιών Ανακτόρων

Βρίσκεται στο χώρο του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη. Το κτίριο των Παλαιών Ανακτόρων (όπου σήμερα βρίσκεται η Βουλή των Ελλήνων κτίστηκε για να στεγάσει το βασιλέα Όθωνα. Αρχικά ο Όθων ήθελε να κτίσει το ανάκτορό του στην Ακρόπολη επενέβη όμως ο πατέρας του, ο φιλέλληνας βασιλιάς Λουδοβίκος Α' της Βαυαρίας, και έτσι αποσοβήθηκε το ανοσιούργημα. Ο θεμέλιος λίθος μπήκε το 1836 και το έργο τελείωσε το 1840. Το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών ανέγερσης του κτιρίου ανέλαβε ο πατέρας του Όθωνα Λουδοβίκος Α'. Η Βουλή στεγάστηκε εκεί το 1922.

*Πλάκας

Για την προέλευση του ονόματος της  συνοικίας αλλά και της πλατείας της  Πλάκας υπάρχουν πολλές εκδοχές: Κατά τον Δημ. Καμπούρογλου η ονομασία οφείλεται σε μία μεγάλη πέτρινη πλάκα που βρέθηκε κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου  (μέσα στον αρχαιολογικό χώρο του θεάτρου Διονύσου).  Κατά άλλη εκδοχή η ονομασία προέρχεται από την αλβανική λέξη  <<πλιάκα>> που σημαίνει παλαιός. Επικράτησε κατά την εγκατάσταση Αρβανιτών <<γκαγκαρέων>> κατά τον 17ο αιώνα στην περιοχή γύρω από την Ακρόπολη που ήταν έρημη και εγκαταλελειμμένη μετά τους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους.  Οι αρβανίτες αυτοί έλεγαν ότι κατοικούν στην <<πλιάκα>> (παληά) Αθήνα και έτσι έμεινε το όνομα. *

*Ρηγίλλης

Ρήγιλλα Αππία-Αννια (2ος μ.Χ αιώνας): σύζυγος του Αθηναίου σοφιστή και πολιτικού Ηρώδου του Αττικού. Πέθανε λίγο μετά το γάμο τους που έγινε γύρω στο 143  μ.Χ. Ο Ηρώδης κατηγορήθηκε τότε από τους εχθρούς του ότι ήταν υπαίτιος του θανάτου της, αθωώθηκε όμως μετά από δίκη στη Ρώμη και στη μνήμη της ίδρυσε στους νοτιοανατολικούς πρόποδες της Ακροπόλεως το Ηρώδειον  (Ωδείον Ηρώδου του Αττικού) που ονομάστηκε <<επί Ρηγίλλη>>. Κατ' άλλους η Ρηγίλλα πέθανε γύρω στο 160 μ. Χ. Ο Ηρώδης ο (υιός του)  Αττικού Τιβέριος-Κλαύδιος (103-179  μ.Χ.) γεννήθηκε στον Μαραθώνα, πήρε εξαιρετική μόρφωση και ήταν ένας από τους καλύτερους ρήτορες της εποχής του και δάσκαλος Ρωμαίων αυτοκρατόρων (ως ο Μάρκος Αυρήλιος). Πήρε ανώτατα αξιώματα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Ύπατος & άρχων των Αθηνών). Είχε μεγάλη περιουσία και διέθεσε πολλά χρήματα σε έργα κοινής ωφελείας στην Κόρινθο, Δελφούς, Θερμοπύλες και την Αθήνα. Μεταξύ των δωρεών του ήταν και το Παναθηναϊκό Στάδιο,  το οποίο αναμαρμαρώθηκε με δωρεά του Γ. Αβέρωφ προκειμένου να τελεσθούν οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες το 1896. 

*Συντάγματος

Η πλατεία ονομάστηκε για να τιμηθεί το Σύνταγμα, ο πρώτος Καταστατικός Χάρτης της Χώρας, που ρυθμίζει τον τρόπο οργάνωσης της πολιτικής εξουσίας και τι σχέσεις της με τους πολίτες. Το πρώτο Σύνταγμα αποφασίστηκε να δοθεί από τον Όθωνα ύστερα από την επανάσταση της  3ης Σεπτεμβρίου 1843 με αρχηγούς τους Δημ.  Καλλέργη, Ι. Μακρυγιάννη κ.α.  Ο σχετικός νόμος ψηφίστηκε από την Εθνοσυνέλευση του 1844. Τότε απέκτησαν για πρώτη φορά οι Έλληνες το δικαίωμα ψήφου.

*Φιλοπάππου

Φιλόπαππος Γάϊος - Ιούλιος - Αντίοχος (1ος αιώνας μ.Χ.): Ύπατος και άρχων των Αθηνών από την Συρία (εγγονός του βασιλιά της Συρίας Αντίοχου Δ'). Ευεργέτησε την Αθήνα και ανακηρύχθηκε Αθηναίος πολίτης. 

Στον ομώνυμο λόφο απέναντι από την Ακρόπολη έκτισε το ομώνυμο μνημείο εις μνήμην του παππού του κ.α επιφανών. Κατά την αρχαιότητα ο λόφος του Φιλοπάππου ονομαζόταν <<Μουσείον>> (από τον εκεί τάφο του ποιητή Μουσαίου) ή λόφος Μουσών επειδή παλιά ήταν αφιερωμένος στις μούσες.

Από τον λόφο του Φιλοπάππου ο Ενετός Φραγκίσκος Μοροζίνης βομβάρδισε την Ακρόπολη και κατέστρεψετον ναό της Απτέρου Νίκης (1687) *

Πηγή: topaliatzidiko.blogspot.com/]