οταν πρωτοβγήκε η ταινία
«Οι Ιππείς της Πύλου»
και άκουσα το τραγούδι «Καραϊσκάκης»
έπαθα σοκ για την ιστορική ακρίβεια του τραγουδιού
...............................................
Είναι πολύ σπάνιο να πετυχαίνεις σε τραγούδι τέτοια ιστορική ακρίβεια και μάλιστα για μια εποχή που θέλει πολλή μελέτη
και που λίγοι ξέρουν καλά
...............................................
Μετά διάβασα ότι και τη μουσική και τους στίχους, τους είχε γράψει ο Νίκος Καλογερόπουλος και κατάλαβα
...............................................
Αυτός ο άνθρωπος από πάντα, όταν τον συναντούσα, είτε σε τηλεόραση, είτε σε κινηματογραφική ταινία, είτε σε θέατρο, πάντα μου κάνει κλικ
μου φαινόταν ότι δεν έπαιζε, ότι ήταν πάντα ο εαυτός του.
σε όλους τους ρόλους, όσο αντιφατικοί οι αν ήταν....
...............................................
αυτή θεωρώ ότι ήταν πάντα η μεγάλη του επιτυχία, ότι ήταν τόσο φυσικός...
Ποτέ δεν ένιωθες οτι έπαιζε, πάντα ΗΤΑΝ...
...............................................
Νομίζω ότι πρώτη φορά που τον είδα, ήταν στο "ρεμπέτικο"
ή μπορεί και το
"Λούφα και παραλλαγή" και ήταν οι αφορμές
η μεν να ψάξω την ιστορία με το Βενιζέλο και το τραγούδι
της αμύνης τα παιδιά
η δε,
αφορμή να αρχίσω να ασχολούμαι και να ψάχνω για την εποχή της χούντας
...............................................
Από τότε τον συναντούσα σε διάφορες δουλειές του
και
μου έβγαζε πάντα αυτό το γνήσιο, τον αυθεντικό άνθρωπο που ερμήνευε, σημάδι μεγάλου ταλέντου και σοβαρής μελέτης
...............................................
ο Νίκος Καλογερόπουλος έμεινε στο υποσυνείδητο μου ως καλλιτέχνης με όλη τη σημασία της λέξης
...............................................
μια σπουδαία φυσιογνωμία, ένα σπουδαίο ταλέντο, ένας σπουδαίος ηθοποιός, ένας σπουδαίος καλλιτέχνης
...............................................
Εκτός απ τα παραπάνω,
το
«Μάθε παιδί μου γράμματα»,
το
«Κάμπινγκ»,
το
«ένας κι ένας»,
το
«Θηλυκή εταιρεία»,
ειναι μερικές απ τις εμφανίσεις του, που λάτρεψα
ρεστ ιν πις, καλλιτεχνάρα...!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου