Άντον Τσέχωφ

Άντον Τσέχωφ γεννήθηκε σαν σήμερα..

Απόσπασμα από ένα γράμμα του στον αδερφό του Νικολάι.

"Οι καλλιεργημένοι άνθρωποι σέβονται την ανθρώπινη ατομικότητα και γι' αυτό είναι πάντοτε συγκαταβατικοί, γελαστοί, ευγενικοί, υποχρεωτικοί.

Δεν χαλούν τον κόσμο για το σφυρί ή για τη γομολάστιχα που χάθηκαν. Δεν αγανακτούν για τους θορύβους ή το κρύο. Δέχονται με καλοσύνη τα χωρατά και την παρουσία ξένων ανθρώπων στο σπιτικό τους. Δεν συμπονούν μονάχα τους κατώτερους, τους αδύναμους και τις γάτες. Πονάει η ψυχή τους και για κείνο που δεν φαίνεται με γυμνό μάτι.

Είναι ντόμπροι και φοβούνται το ψέμα σαν τη φωτιά. Δεν λένε ψέματα ακόμα και για τιποτένια πράγματα. Το ψέμα προσβάλλει εκείνους που το ακούνε και ταπεινώνει στα μάτια τους εκείνους που το λένε. Δεν παίρνουν ποτέ πόζα, στο δρόμο είναι όπως και στο σπίτι τους, δεν ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κατώτερου τους.

Δεν είναι φλύαροι και δεν αναγκάζουν τον άλλο να ακούει τις εκμυστηρεύσεις τους όταν δεν τους ρωτάει. Δεν ταπεινώνονται για να κεντήσουν τη συμπόνια του διπλανού. Δεν παίζουν με τις ευαίσθητες χορδές της ψυχής των άλλων για να κερδίζουν σαν αντάλλαγμα αναστεναγμούς και χάδια.

Δεν λένε "εμένα κανείς δεν με καταλαβαίνει", ούτε "πουλήθηκα για πέντε δεκάρες", γιατί αυτά δείχνουν πως αποζητάν τις φτηνές εντυπώσεις. Είναι πρόστυχα τερτίπια, ξεθωριασμένα, ψεύτικα. Δεν είναι ματαιόδοξοι. Δεν τους απασχολούν τέτοια ψεύτικα διαμάντια όπως οι γνωριμίες με εξοχότητες.

Όταν κάνουν δουλειά που δεν αξίζει ένα καπίκι, δεν γυρίζουν με χαρτοφύλακα των εκατό ρουβλιών και δεν καμαρώνουν πως τάχα τους άφησαν να μπουν εκεί που δεν επιτρέπουν στους άλλους. Κι ο Κριλώφ ακόμα λέει πως το άδειο βαρέλι ακούγεται πιο πολύ από το γεμάτο.

Αν έχουν ταλέντο, το σέβονται. Θυσιάζουν γι' αυτό την ησυχία τους, τις γυναίκες, το κρασί, την κοσμική ματαιότητα. Είναι περήφανοι για την αξία τους και έχουν συνείδηση της αποστολής τους. Αηδιάζουν από την ασχήμια και καλλιεργούν μέσα τους την ομορφιά.

Δεν μπορούν να κοιμηθούν με τα ρούχα, δεν μπορούν να βλέπουν στο τοίχο κοριούς, να πατούν σε φτυσιές. Δαμάζουν όσα μπορούν και εξευγενίζουν το ερωτικό ένστικτο. Δεν κατεβάζουν βότκα όπου βρεθούν. Πίνουν μονάχα όταν είναι ελεύθεροι και τους δίνεται ευκαιρία. Γιατί τους χρειάζεται "γερό μυαλό σε γερό κορμί".

Ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ (ρωσ. Анто́н Па́влович Че́хов, ΔΦΑ [ɐnˈton ˈpavləvʲɪtɕ ˈtɕexəf] (17 Ιανουαρίου 1860 -παλαιό ημερολόγιο )ήταν Ρώσος θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς στην ιστορία Επίσης σπούδασε και εργάστηκε ως γιατρός.

πηγή

Πατριαρχέα-Κατρανίδου Δήμητρα‎ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΠΑΝΔΑΙΣΙΑ - LOGOTEHNIKI PANDESSIA

Αρκάς...

Ερχεται...

Σαν σήμερα

Σαν σήμερα 15 Ιανουαρίου, σε διαφορετικούς χρόνους και χώρες, γεννήθηκαν τρεις άνδρες που έμειναν στην παγκόσμια ιστορία για διαφορετικούς λόγους και σε διαφορετικούς τομείς ο καθένας!!
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ και ο Ναζίμ Χικμέτ.

Φίλα με..

             
                                  https://media.giphy.com/media/l4JzbNDyHP59hxyjS/giphy.gif

Αυτό...

Το Παράπονο...

Αναρωτιέμαι μερικές φορές:

Είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά ,πως η ζωή μου είναι μία;

Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;

Ν' αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις.

Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.

Και να μη βλέπεις ,πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους.

Σ' εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται.

Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους.

Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.

Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά.

Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα.

Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς.

Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.

Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω.

Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους.

Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους.

Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.

Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ.

Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν.

Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει

όσο κι αν το κυνηγά

πάντα, πάντα θα 'ναι αργά

δεύτερη ζωή δεν έχει.

  Οδ. Ελύτη 

Αρκάς....

Καλή Χρονιά...

Αλμπέρ Καμύ

Σαν σήμερα γεννήθηκε ένας από τους σημαντικότερους φιλοσόφους και συγγραφείς του 20ου αιώνα, ο Αλμπέρ Καμύ. Γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1913 στην Αλγερία από Γάλλο πατέρα και Ισπανίδα μητέρα. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό από τα μυθιστορήματά του «Ο Ξένος» και «Η Πανούκλα», τα θεατρικά του έργα «Καλιγούλας» και «Οι Δίκαιοι» αλλά και στα φιλοσοφικά του δοκίμια «Ο Μύθος του Σίσυφου» και «Ο Επαναστατημένος Άνθρωπος».

Ο Καμύ σκοτώθηκε το 1960 σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Ήταν 47 ετών. Από τα 47 χρόνια της ζωής του τα 27 τα έζησε στη γενέθλια Αλγερία και τα 20 στη Γαλλία. Τιμήθηκε το 1957 με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Άφησε πίσω του εξαιρετικά έργα και ορισμένα αξιοσημείωτα αποφθέγματα που σε κάνουν να σκέφτεστε.

Ας θυμηθούμε τα καλύτερα:

1. Γοητεία είναι ένας τρόπος να παίρνεις την απάντηση «ναι», χωρίς να έχεις κάνει κάποια ξεκάθαρη ερώτηση.
2. Μη βαδίζεις μπροστά μου γιατί μπορεί να μην σε ακολουθήσω. Μη βαδίζεις πίσω μου γιατί μπορεί να μη σε οδηγήσω. Βάδιζε πλάι μου και γίνε ο σύντροφός μου.
3. Η πραγματική γενοκτονία απέναντι στο μέλλον είναι να τα δίνεις όλα στο παρόν.
4. Μπορείς να κρίνεις το χαρακτήρα ενός άντρα παρατηρώντας την όψη της γυναίκας του.
5. Είναι προτιμότερο να ζω τη ζωή μου σαν να υπάρχει Θεός και να πεθάνω για να ανακαλύψω ότι δεν υπάρχει παρά να ζω τη ζωή μου σαν να μην υπάρχει και να πεθάνω για να ανακαλύψω ότι υπάρχει.
6. Από το κουτί της Πανδώρας όπου βρίσκονταν πλήθος τα κακά της ανθρωπότητας, οι Έλληνες άφησαν την ελπίδα να βγει τελευταία από τα άλλα, σαν το πιο τρομερό από όλα. Δε γνωρίζω πιο συγκινητικό συμβολισμό. Γιατί η ελπίδα, αντίθετα απ' ο,τι πιστεύουμε, ισοδυναμεί με παραίτηση. Και ζω σημαίνει δεν παραιτούμαι.
7. Ζωή είναι το άθροισμα των επιλογών μας.
8. Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα.
9. Για να είμαστε ευτυχισμένοι, πρέπει να μη μας απασχολούν πολύ οι άλλοι.
10. Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.
11. Να αυτοκτονήσω ή να κάνω καφέ;
12. Τι είναι ένας επαναστάτης; Ένας άνθρωπος που λέει όχι.
13. Σε τελευταία ανάλυση, χρειάζεται περισσότερο κουράγιο για να ζήσεις παρά για να αυτοκτονήσεις.
14. Πρέπει να έχει κανείς έναν έρωτα, ένα μεγάλο έρωτα, για να του εξασφαλίζει άλλοθι στις αδικαιολόγητες απελπισίες που κυριεύουν όλους μας.
15. Το σχολείο μας προετοιμάζει για τη ζωή σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει.
16. Ένας άντρας έχει πάντα δύο χαρακτήρες: τον δικό του και αυτόν που του δίνει η γυναίκα του.
17. Αγαπώ υπερβολικά τη χώρα μου για να είμαι εθνικιστής.
18. Το να δημιουργείς είναι σαν να ζεις δυο φορές.
19. Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος.
20. Δεν μου αρέσουν τα μυστικά των άλλων. Με ενδιαφέρουν όμως οι εξομολογήσεις τους.
21. Η παγίδα του μίσους είναι ότι σε δένει με τον χειρότερο εχθρό σου.
22. Στη μέση του χειμώνα, ανακάλυψα τελικά ότι μέσα μου υπάρχει ένα αόρατο καλοκαίρι.
23. Η πολιτική και η μοίρα της ανθρωπότητας διαμορφώνονται από ανθρώπους χωρίς ιδανικά και χωρίς μεγαλείο. Άνθρωποι που έχουν μεγαλείο μέσα τους δεν ασχολούνται με την πολιτική.
24. Είναι ευχαριστημένοι από τη ζωή μόνο αυτοί που δεν την έχουν ζήσει.
25. Η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να τα δίνουμε όλα στο παρόν.
26. Έχουμε εξορίσει την ομορφιά. Οι Έλληνες είχαν πάρει τα όπλα γι’ αυτήν (από την «Εξορία της Ελένης», 1948)
27. Θα σου πω ένα μυστικό φίλε μου. Μην περιμένεις την Ημέρα της Κρίσης. Έρχεται κάθε μέρα.
28. Ακόμα κι όταν κάποιος είναι πεπεισμένος για την απελπισία του, πρέπει να δρα σαν να ελπίζει. Ή να αυτοκτονεί. Ο πόνος δεν δίνει δικαιώματα.
29. Οι άνθρωποι σπεύδουν να ασκήσουν κριτική για να μην κριθούν οι ίδιοι.
30. Χωρίς δουλειά, η ζωή σαπίζει, αλλά όταν η δουλειά είναι άψυχη, η ζωή εκφυλίζεται και ξεψυχάει.
31. Υπάρχουν κάποια πάθη τόσο δυνατά, που δεν μπορεί παρά να είναι αρετές.
32. Αυτοί που γράφουν ξεκάθαρα έχουν αναγνώστες. Αυτοί που γράφουν δυσνόητα, έχουν σχολιαστές.
33. Ο κόσμος όπου αισθάνομαι πιο άνετα, είναι ο Ελληνικός μύθος.
34. Επαναστατώ άρα υπάρχω.
35. Ο σκλάβος ξεκινά ζητώντας δικαιοσύνη και καταλήγει να περιμένει να φορέσει ένα στέμμα.
36. Σε συγχωρούν για την ευτυχία σου και τα πλούτη σου μόνο αν τα μοιράζεσαι γενναιόδωρα.
37. Μια ένοχη συνείδηση έχει ανάγκη να εξομολογηθεί. Ένα έργο τέχνης είναι μια εξομολόγηση.
38. «Το αλκοόλ σβήνει τον άνθρωπο για ν’ ανάψει το κτήνος», κάτι που τον κάνει να αντιληφθεί γιατί του αρέσει το αλκοόλ.
39. Υπάρχουν στους ανθρώπους περισσότερα πράγματα να θαυμάσουμε παρά να περιφρονήσουμε.
40. Το να αγαπάς ένα πλάσμα σημαίνει να έχεις αποδεχτεί να γερνάς μαζί του.
41. Η ζωή μπορεί να είναι υπέροχη και συνταρακτική, αυτή είναι όλη η τραγωδία της. Χωρίς ομορφιά, αγάπη ή κίνδυνο, θα ήταν σχεδόν εύκολο να ζεις.
42. Προπαντός όταν οι μέρες φαίνονται ατέλειωτες, είναι που αρχίζουν τα χρόνια να περνάνε γρήγορα.
43. Αν πρόκειται να μου συμβεί κάτι, θέλω να είμαι εκεί.
44. Στα τριάντα μου, σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη, γνώρισα τη φήμη. Τώρα ξέρω περί τίνος πρόκειται. Μικροπράγματα.
45. Να ζεις μέχρι δακρύων.
46. Ο άνθρωπος είναι το μόνο πλάσμα που αρνείται να είναι αυτό που είναι.
47. Ο ελεύθερος Τύπος μπορεί να είναι είτε καλός είτε κακός, αλλά χωρίς ελευθερία, είναι απόλυτα βέβαιο ότι ο Τύπος δεν μπορεί να είναι οτιδήποτε άλλο από κακός.
48. Από την εμπειρία κανείς δεν γίνεται σοφός, αλλά εμπειρογνώμων. Σε τι όμως;
49. Μιλώντας γι’ αυτά που αγνοείς, στο τέλος τα μαθαίνεις.

Το 1959 ο Καμί επιστρέφει στην Ελλάδα για Τρίτη φορά. Αποφασίζει να ταξιδέψει στο ελληνικά νησιά με το σκάφος του φίλου του Michel Gallimard. Παίρνει μαζί του ένα νεαρό Έλληνα ζωγράφο, τον Μάριο Πράσινο, στον οποίο ζητά να ζωγραφίζει κάθε ελληνικό νησί το οποίο επισκέπτονται, ενώ ο ίδιος γράφει συνεχώς κάτω από τον λευκό ήλιο του ελληνικού καλοκαιριού. Ήταν το τελευταίο καλοκαίρι της ζωής του. Ένα πρωί ο Καμί φτάνει στην Λέσβο. Ερωτεύεται το νησί με την πρώτη ματιά και αποτυπώνει τα συναισθήματα του σε ένα γράμμα που στέλνει στον φίλο του Άγγελο Καντακουζηνό: «Άγγελε, φίλε μου. Ανακάλυψα το μέρος στο οποίο θέλω να ζήσω. Πρόκειται για ένα πανέμορφο νησί, σχεδόν αρσενικό θα έλεγα. Θέλω να ζήσω εκεί, δίπλα στην θάλασσα, ατενίζοντας τα κύματα του Αιγαίου, αυτά τα κύματα που κουβαλούν επάνω τους τα αρώματα της πατρίδας μου, της Αλγερίας. Έχω ήδη εντοπίσει ένα μικρό σπίτι κοντά στην θάλασσα από το ποίο θα μπορώ να αποχαιρετώ τον ήλιο που δύει πάνω από το Αιγαίο, και ίσως έτσι καταφέρω να συνηθίσω την ιδέα του αποχωρισμού. Μπορώ να με φανταστώ πάνω σε μία μικρή βάρκα, να ταξιδεύω σαν τρελός μέσα στα κύματα. Όμως αγαπητέ μου φίλε, δεν με μάγεψε μόνο η ομορφιά του νησιού, αλλά και η ομορφιά των κατοίκων του. Θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους που από μακριά φαίνονται στεγνοί, όπως τα δέντρα της ελιάς που καλλιεργούν, αλλά αν τους παρατηρήσεις από κοντά είναι γεμάτοι πλούσιους φυσικούς χυμούς, και λάμπουν, όπως λάμπει το ασήμι στα φύλλα των ελαιόδεντρων.»
Ο Καμί δεν κατάφερε ποτέ να επιστρέψει στην Λέσβο. Πέντε μήνες μετά από αυτό το ταξίδι του στην Ελλάδα, στις 4 Ιανουαρίου του 1960, πεθαίνει σε τροχαίο στη νότιο Γαλλία. Στο αυτοκίνητο που οδηγούσε χάνει τη ζωή του και ο φίλος του Michel Gallimard, ο ιδιοκτήτης του σκάφους με το οποίο ο Καμί είχε ανακαλύψει τον ουτοπικό του παράδεισο στην γη. Ήταν μόνο 47 χρονών.....

15 πράγματα που ....

......χρειάστηκαν 60 χρόνια για να μάθουμε.

 
 Δείτε παρακάτω 15 αποφθέγματα σοφίας από τον Ντέιβ Μπέρι. 

1.Ποτέ και σε καμία περίπτωση μην πάρετε υπνωτικό χάπι και καθαρτικό το ίδιο βράδυ.
2.Υπάρχει μια πολύ λεπτή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο “χόμπι” και “ψυχική ασθένεια.” 
3.Μην μπερδεύετε την καριέρα με την ζωή σας. 
4.Ποτέ μην γλείψετε ένα μαχαίρι μπριζόλας. 
5.Η πιο καταστροφική δύναμη στο σύμπαν είναι κουτσομπολιό.
6.Κανείς δεν ενδιαφέρεται αν χορεύετε καλά ή όχι. Απλά σηκωθείτε και χορέψτε. 
7.Οι άνθρωποι που θέλουν να μοιραστούν τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις μαζί σας σχεδόν ποτέ δεν θέλουν να μοιραστείτε τις δικές σας μαζί τους. 
8.Αν έπρεπε να συνοψίσετε σε μια λέξη τον λόγο που η ανθρωπότητα δεν έχει καταφέρει και δεν θα καταφέρει ποτέ να καλλιεργήσει όλες τις δυνατότητές της, η λέξη αυτή θα ήταν “συσκέψεις.”
9.Ποτέ κανένας δεν θα μπορέσει να δώσει μια πειστική απάντηση στο γιατί καθόμαστε και παρατηρούμε το φως του ήλιου το καλοκαίρι. 
10.Έρχεται μια στιγμή που δεν θα πρέπει να έχετε την προσδοκία να κάνουν οι άλλοι μεγάλο θέμα τα γενέθλιά σας. Αυτή η στιγμή είναι γύρω στα 11 χρόνια σας. 
11.Αυτό  που ενώνει όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο, τη θρησκεία, την οικονομική κατάσταση ή καταγωγή, είναι ότι βαθιά μέσα όλοι μας πιστεύουμε ότι είμαστε πολύ καλύτεροι οδηγοί από όσο είμαστε στην πραγματικότητα. 
12.Ο άνθρωπος που είναι καλός με εσάς, αλλά ευγενικός με τον σερβιτόρο, δεν είναι καλός άνθρωπος. 13.Οι φίλοι σας, σας αγαπούν όπως και να έχει. 
14.Ποτέ μην φοβηθείτε να δοκιμάσετε κάτι καινούργιο. Να θυμάστε, ότι ένας μοναχικός ερασιτέχνης έχτισε μια Κιβωτό. Μια ομάδα επαγγελματιών έχτισε τον Τιτανικό. 
15. Οι άντρες είναι σαν το καλό κρασί. Ξεκινούν ως σταφύλια και είναι στο χέρι των γυναικών να πατήσουν πάνω τους μέχρι να γίνουν κάτι αποδεκτό, ώστε να δειπνήσουν μαζί τους. 

#ΤΙ ΛΕΣ ΤΩΡΑ 

Τί θέλουν.

Θέλουν να κατάσχουν όλη την χώρα!
Κυριολεκτικά.


Όλη!

Όχι μόνον τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, όχι μόνον τις μεγάλες κρατικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες, αλλά τα πάντα.
Ακόμα και το τελευταίο σπιτάκι στο τελευταίο χωριό. Και την παραμικρή ιδιοκτησία.
Οι ''ιθαγενείς'' δεν θα πρέπει να κατέχουν καμία περιουσία.

Πρέπει ο λαός κι η χώρα να γίνουν οι νέες ''Φιλιππίνες'' ή η Κίνα του 19ου αιώνα: Μίατριτοκοσμική-τεταρτοκοσμική αποικία, όπου και η παραμικρή ιδιοκτησία θα ανήκει σε αλλοεθνείς, και όπου οι ντόπιοι θα υπάρχουν ως είλωτες, έχοντας ως μόνο δικαίωμα την εργασία-μεροκάματο-μεροφάϊ εφ' όρου ζωής!

Δεν είναι φαντασία, ούτε σενάριο συνομωσιολογίας. Είναι η στυγνή πραγματικότητα.
Γι αυτό και αυξάνουν συνεχώς τους φόρους. Γι αυτό και εφευρίσκουν κάθε μέρακαινούργιους:
Δεν τους ενδιαφέρει αν τελικά τους εισπράξουν!
Άλλωστε γνωρίζουν ότι έχοντας απορροφήσει από την αγορά και τις καταθέσεις όλη σχεδόν την ρευστότητα, δεν υπάρχει δυνατότητα πληρωμής από τους πολίτες.
Αποσκοπούν να μας καταστήσουν όλους οφειλέτες του Δημοσίου ΧΩΡΙΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΞΟΦΛΗΣΗΣ, τάχα παράνομους, μελλοντικούς καταζητούμενους για δύο λόγους:

Πρώτον για να μας φοβίσουν.
Ένας μελλοντικός και ''εν δυνάμει'' κρατούμενος για χρέη προς το δημόσιο, φοβάται να μιλήσει. Φοβάται να προβάλλει αντίσταση. Φοβάται να αντιδράσει στην προδοσία που γίνεται μπροστά στα μάτια του!
Ελπίζει ότι αν μείνει άφωνος και άβουλος θα τον ''ξεχάσουν'', θα τον αφήσουν να ζεί έστω έτσι,μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, πάντα οιονεί υπόδικος, πάντα με την απειλή πάνω απ' το κεφάλι του..

Και δεύτερον για να μπορούν όταν κρίνουν ότι ήρθε η ώρα ΝΑ ΚΑΤΑΣΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, χωρίς καμία εξαίρεση, χωρίς όρους, χωρίς κανένα κοινωνικό ή άλλο κριτήριο!

Αυτός είναι ο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ των μνημονίων, και ο μονόδρομος των απολύτως ΠΡΟΔΟΤΙΚΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ !

Θέλουν φόβο και θέλουν τις περιουσίες μας..
Η απάντηση πρέπει να είναι μία:


Ὦ παῖδες Ἑλλήνων ἴτε, ἐλευθεροῦτε πατρίδ', ἐλευθεροῦτε δὲ παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τέ πατρῴων ἕδη, θήκας τε προγόνων. Νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών.

 ΟΥΔΕΝ ΣΧΟΛΙΟΝ

ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ;;;;

Είναι αλήθεια ; Πάρτε βαθιά ανάσα και διαβάστε.

- Για όσους δεν γνωρίζουν τι θα πει Έλληνας και Ελλάδα που "τάχα" πάει για φούντο....
1. Είμαστε μια χώρα που ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση όση είναι η Γερμανία και η Αυστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), αφού εκτεινόμαστε από την Αδριατική ως τις ακτές του Λιβάνου (περιλαμβανομένης της Κύπρου μας) και από το τριεθνές στον Έβρο ως ανοιχτά της Λιβύης. Θέλεις ΔΥO ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο για να πας από το πιο δυτικό (Κέρκυρα) στο πιο ανατολικό άκρο του Ελλαδικού χώρου (Λάρνακα).
Σαν να πετάς δηλαδή από τις Βρυξέλλες προς τη Μασσαλία.
2. Στον κόσμο ζουν συνολικά 17.000.000 Ελλαδίτες, Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριοι, Τενέδιοι κλπ.

3. Είμαστε 2οι στον κόσμο σε καταθέσεις στην Ελβετία.

4. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τον χρόνο και διαθέτουμε μια σημαντική τουριστική βιομηχανία.

5. Έχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεία που κατασκευάζουν κάθε είδος πλοίου .

6. Έχουμε βιομηχανίες αμαξωμάτων που κατασκευάζουν βαρέα φορτηγά, λεωφορεία, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, επικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ.

7. Διαθέτουμε 2.400 υπερδεξαμενόπλοια και μεγάλα φορτηγά πλοία είμαστε έτσι 1οι στον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, ενώ άλλα 1.500 τεράστια τάνκερ και φορτηγά έχουν οι Κύπριοι πλοιοκτήτες -5οι στον κόσμο.

8. Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα, 3οι στις ελιές, 3οι παγκοσμίως στον κρόκο, στα ακτινίδια, στα ροδάκινα.

9. Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο, 1οι σε λευκόλιθο, 1οι στον κόσμο σε υδρομαγνησίτη, 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι), 2οι παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόννοι), 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι), 1οι και σε χρωμίτη, 1οι και σε ψευδάργυρο, 1οι και σε αλουμίνα.

10. Έχουμε την 2η καλύτερη Πολεμική Αεροπορία στο ΝΑΤΟ (μετά τις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι είναι προτελευταίοι), ενώ έχουμε και το 2ο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!

11. Έχουμε νοτίως της Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, το 3ο μεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Εντωμεταξύ ο χρυσός που υπάρχει στην Θράκη μας αξίζει 38 δις ευρώ. Έχουμε εκεί, στην Μακεδονία και την Θράκη , τα 3 μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Η αξία του πετρελαίου και του αερίου μας είναι - κρατηθείτε - 10.000.000.000.000 (10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΆΡΙΑ !) όπως αναφέρει το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, το ΥΣΓΣ.
Αυτή τη χώρα πάνε να ξεπουλήσουν για 340 δις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Ξεχάστε τους “σωτήρες”!...

Δεν υπάρχουν “σωτήρες”, το έχω ξαναπεί! Όλοι και όλα θα κριθούν από τις πράξεις… Αυτή τη φορά τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και δεν υπάρχει χρόνος ούτε η πολυτέλεια της αναμονής και της προσμονής… Αν περιμένετε κάποιον να μπει μπροστά, τότε το πιθανότερο είναι πάλι να την πατήσετε και να προδοθείτε… Είναι πάρα πολύ μεγάλη η κομπίνα για να την αφήσουν να χαθεί! Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει να είστε επιφυλακτικοί με τον καθένα… Πόσες φορές πρέπει να την πατήσει τούτος ο λαός για να αποφασίσει ότι πρέπει να απελευθερωθεί επιτέλους…; 

Όταν φοβήθηκαν την επανάσταση (του 1821) πούλησαν την Ελλάδα στους Βαυαρούς! 

Όταν φοβήθηκαν από την Ελληνική αντίσταση έστειλαν τον Παπανδρέου για να υπηρετήσει τα συμφέροντα των Άγγλων και των Αμερικανών! 

Όταν φοβήθηκαν μη χάσουν τον έλεγχο (δεκαετία του ’60) έστησαν την αμερικανοκίνητη χούντα για να πάρουν και την Κύπρο! 

Όταν φοβήθηκαν μη χάσουν το παιχνίδι μετά την πτώση της χούντας, έστειλαν τον Καραμανλή να μας δέσει στο άρμα των ΗΠΑ και της ΕΕ (τότε ΕΟΚ)! Και παράλληλα έστησαν και το “αντίπαλο δέος” κατά τα αμερικάνικα πρότυπα ώστε να παίζουν το παιχνίδι μονά-ζυγά δικά τους…

Δε βαρεθήκατε να είστε υπό την “προστασία” κάποιου πάντα και υποτελείς…; Μήπως ήρθε ο καιρός της πραγματικής απελευθέρωσης που ποτέ ως τώρα δεν έγινε…; 

Οι ικανοί και οι άξιοι θα βγουν μέσα από τον αγώνα! Αυτός ο αγώνας όμως πρέπει να είναι πρώτα δικός μας και ουσιαστικός!!! Μην περιμένετε κάποιον άλλο να βγάλει το φίδι από την τρύπα! Κάποιοι κερδίζουν καιρό προς όφελος των εχθρών, κρατώντας μας σε στάση αναμονής και δημιουργώντας προσδοκίες… Και όσο γίνεται αυτό, από κάτω υπογράφονται συμφωνίες και ξεπουλιέται η δημόσια περιουσία! Και επειδή δεν τους φτάνει και πρέπει να μας τσακίσουν για να είναι ελεύθεροι να δράσουν ανενόχλητοι, άρχισαν να λεηλατούν και την ιδιωτική… Νομίζετε ότι θα είναι εύκολο να επανακτηθεί ό,τι χαθεί…; Νομίζετε ότι, αν δεν έχετε τώρα το κουράγιο να αντισταθείτε και να αντεπιτεθείτε, θα μπορέσετε να ορθώσετε παράστημα όταν θα σας έχουν γονατίσει από την πείνα και την εξαθλίωση…; 

Δε βλέπετε πού οδηγούν τα πράγματα…;

Cary Grant